Wpisy

Odszkodowanie i  zadośćuczynienie 1

Odszkodowanie i zadośćuczynienie

Odszkodowanie i zadośćuczynienie to pojęcia, które dość często są ze sobą mylone i zamiennie stosowane. Znacząco jednak się różnią i służą dochodzeniu innych roszczeń.

Odszkodowanie zmierza do wyrównania uszczerbku majątkowego poszkodowanego i ma na celu naprawienie doznanej szkody w wymiarze stricte materialnym, np. uzyskania zwrotu kosztów naprawy samochodu uszkodzonego w wyniku kolizji, zwrotu kosztów remontu zalanego mieszkania, zwrotu kosztów leczenia. Zadośćuczynienie zaś stanowi rekompensatę za uszczerbek, który powstał w dobrach osobistych. Należy się w przypadku wystąpienia szkody na osobie, która jest szkodą niemajątkową. Taką szkodę określa się często mianiem krzywdy i wiąże się ona z cierpieniami fizycznymi lub psychicznymi, które zadośćuczynienie ma wynagrodzić.

Nasza Kancelaria Radcy Prawnego Krzysztofa Witesa i Adwokata Joanny Orzoł-Pabich w Stargardzie może pomóc Ci w prawidłowej identyfikacji roszczenia i jego oszacowaniu. Przeprowadzimy się przez procedurę negocjacji z dłużnikiem i ewentualne postępowanie sądowe. Zapraszamy do kontaktu i przesłania dokumentów dotyczących Twojej sprawy na adres e-mail: kancelaria@wites.eu. Konsultacja i analiza Twojej sprawy jest bezpłatna, a jej dokonanie – nie zobowiązuje Cię do powierzenia nam jej prowadzenia. Zapraszamy.

Postępowania sądowe w czasie pandemii COVID-19 2

Postępowania sądowe w czasie pandemii COVID-19

Zgodnie z art. 15zzs ust 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 3741), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w:
1) postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych,
2) postępowaniach egzekucyjnych,
3) postępowaniach karnych,
4) postępowaniach karnych skarbowych,
5) postępowaniach w sprawach o wykroczenia,
6) postępowaniach administracyjnych,
7) postępowaniach i kontrolach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,
8) kontrolach celno-skarbowych,
9) postępowaniach w sprawach, o których mowa w art. 15f ust. 9 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 847 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284),
10) innych postępowaniach prowadzonych na podstawie ustaw
– nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Ponadto, na mocy ust. 6 ww. regulacji, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie przeprowadza się rozpraw ani posiedzeń jawnych, z wyjątkiem rozpraw i posiedzeń jawnych w sprawach pilnych. Mimo to, nie zwlekaj z powierzeniem swojej sprawy radcy prawnemu lub adwokatowi. Cały czas istnieje możliwość składania pozwów i wniosków do Sądu. Co więcej, im później zdecydujesz się na postępowanie, tym później Sąd pochyli się nad Twoją sprawą, która będzie zapewne czekała na rozpoznanie zgodnie z kolejnością jej wpływu.

Nasza Kancelaria Radcy Prawnego Krzysztofa Witesa i Adwokata Joanny Orzoł-Pabich zaprasza do kontaktu i przesłania dokumentów dotyczących Twojej sprawy na adres e-mial: kancelaria@wites.eu. Konsultacja i analiza Twojej sprawy jest bezpłatna, a jej dokonanie – nie zobowiązuje Cię do powierzenia nam jej prowadzenia. Zapraszamy.

Darmowa pomoc prawna Adwokata lub Radcy Prawnego w Stargardzie 3

Darmowa pomoc prawna Adwokata lub Radcy Prawnego w Stargardzie

W naszym kraju działa ponad 1500 punktów nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa prawnego. Taka forma wsparcia stała się możliwa wraz wejściem w życie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej.

Na terenie powiatu stargardzkiego istnieje pięć punktów nieodpłatnej pomocy prawnej. Dwa punkty obsługiwane są przez radców prawnych i adwokatów wskazanych przez odpowiednio Okręgową Izbę Radców Prawnych i Szczecińską Izbę Adwokacką. Trzy punkty zostały powierzone organizacjom pozarządowym.

W samym Stargardzie działa jeden taki punkt, zlokalizowany w Zespole Szkół Nr 2 na os. Zachód B15a (na parterze budynku). Radcowie prawni i adwokaci przyjmują od poniedziałku do czwartku, w godzinach 13.00-17.00, a w okresie ferii zimowych od godziny 11.00 do 15.00.

Przypominamy również, że nasza Kancelaria nie pobiera opłat za przedstawienie swojego problemu (sprawy) i przeprowadzenie wstępnej analizy w zakresie dostępnych środków prawnych umożliwiających jego rozwiązanie. Zapraszamy na bezpłatne konsultacje, ewentualnie zachęcamy do kontaktu poprzez adres e-mail: kancelaria@wites.eu.

Alimenty 4

Alimenty

Zgodnie z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz.U. z 2019 r. poz. 2086, z późn. zmian.) na rodzicach ciąży obowiązek alimentacyjny wobec dziecka, które nie jest w stanie się samodzielnie utrzymać. Potrzeby, jakie rodzice zobowiązani są zaspokajać są bardzo różne i ustalane są w zależności od wieku i stanu zdrowia dziecka. Podstawowe potrzeby obejmują:

  • wyżywienie,
  • utrzymanie mieszkania,
  • odzież i obuwie
  • środki czystości i higieny osobistej
  • leczenie
  • koszty wychowania, wykształcenia i zajęć dodatkowych,
  • koszty związane z rozrywką i wypoczynkiem.

Wysokość świadczeń alimentacyjnych ustalana jest przez Sąd indywidualnie, po zapoznaniu się z sytuacją (i potrzebami) uprawnionego. Ponadto, uzależniona jest również od sytuacji finansowej zobowiązanego. ?Przy ocenie zakresu obowiązku alimentacyjnego – należy brać pod uwagę także usprawiedliwione potrzeby własne zobowiązanego? (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 listopada 1975 r., sygn. akt: III CRN 330/75). Ponadto, w doktrynie podkreśla się, że zakres świadczeń alimentacyjnych wyznaczają dwie przesłanki, a mianowicie: usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Między wymienionymi przesłankami zachodzi współzależność wyrażająca się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionego powinny być zaspokojone w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Innymi słowy, obowiązek alimentacyjny rodziców polega na zaspokajaniu usprawiedliwionych potrzeb dzieci, ale tylko w granicach ich możliwości dochodowych i majątkowych. (?) Niewątpliwe jest stwierdzenie, że zakres obowiązku alimentacyjnego jest pochodną możliwości dochodowych i majątkowych rodziców. (Komentarz do spraw rodzinnych Skibińska-Adamowicz Jadwiga, Ignaczewski Jacek, Ciepła Helena; Rozdział 9 Komentarz do spraw o alimenty na dziecko, 6. Rozstrzygnięcie, 6.2. Ogólne przesłanki rozstrzygnięcia; Warszawa 2012 LexisNexis (wydanie I) ss. 856;ISBN: 978-83-7806-497-8).

Sąd ustalając kwotę należnych alimentów, bierze się pod uwagę nie tylko wysokość otrzymywanych dochodów, ale i możliwości ich uzyskania. Ma także na uwadze poziom życia rodziców ? tak, aby zapewnić dziecku podobny status materialny.

Wysokość alimentów nie jest ustalana raz na zawsze. Gdy rosną potrzeby dziecka, powinna zmieniać się również wysokość alimentów. O zmianę orzeczenia w zakresie alimentów może wystąpić rodzic, a także samo dziecko, gdy osiągnie pełnoletność. Żądania zmniejszenia alimentów może zaś żądać zobowiązany w przypadku, gdy jego sytuacja znacząco się zmieni.

Kancelaria Adwokata i Radcy Prawnego prowadzi wiele spraw alimentacyjnych. Warto skorzystać z fachowej pomocy, aby odpowiednio zadbać o swoje prawa. Osoby zainteresowane, Kancelaria zaprasza na bezpłatne konsultacje, ewentualnie zachęcamy do kontaktu poprzez adres e-mail: kancelaria@wites.eu.

Rozwód - co musisz wiedzieć aby złożyć pozew o rozwód 5

Rozwód – co musisz wiedzieć aby złożyć pozew o rozwód

Zgodnie z polskim porządkiem prawnym, rozwiązać małżeństwo może wyłącznie Sąd, po przeprowadzeniu stosownego postępowania. Koniecznym warunkiem, staje się zatem złożenie pozwu o rozwód.

Pozew składa się w Sądzie Okręgowym, w wydziale cywilnym rodzinnym. Właściwy jest ten Sąd, w którym małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich jeszcze tam przebywa. W innym przypadku ? pozew należy wnieść do sądu, w którego okręgu mieszka pozwany. Ostatecznie (w braku możliwości ustalenia adresu pozwanego), właściwy będzie Sąd miejsca zamieszkania osoby wnoszącej pozew.

Pozew o rozwód powinien zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowany,

2) imię i nazwisko stron,

3) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) powoda;

4) oznaczenie rodzaju pisma (?pozew o rozwód?),

5) osnowę wniosku – dokładnie określone żądanie (tj. wniosek o rozwiązanie małżeństwa z orzeczeniem winy bądź bez orzeczenia o winie któregokolwiek z małżonków, a ponadto ewentualnie wnioski w zakresie władzy rodzicielskiej, alimentów i kontaktów z dziećmi),

6) przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie i dowody na poparcie przytoczonych okoliczności,

7) podpis strony wnoszącej pozew,

8) wymienienie załączników.

Do pozwu należy załączyć odpis aktu małżeństwa i odpisy aktów urodzenia dzieci (jeżeli małżonkowie posiadają wspólne małoletnie dzieci), a ponadto dowód uiszczenia opłaty sądowej od pozwu (600 zł) oraz odpis pozwu i wszystkich załączników.

Sąd orzeknie rozwód, jeżeli dojdzie do przekonania, iż w świetle art. 56 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz.U.2012.788, z późn. zmian., dalej ?krio?) oraz art. 57 § 1 krio, brak jest podstaw do dalszego istnienia związku małżeńskiego łączącego strony, albowiem między stronami ustały wszelkie więzi, w tym przede wszystkim – więź emocjonalna, ekonomiczna i fizyczna. Zgodnie bowiem z art. 56 § 1 krio, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 grudnia 1998 r. (I CKN 817/97) rozkład pożycia ma charakter trwały, gdy doświadczenie życiowe uzasadnia – na tle okoliczności konkretnej sprawy – wniosek, iż powrót małżonków do pożycia nie nastąpi.

Należy podkreślić, że Sąd bada również, czy nie zaistniały negatywne przesłanki rozwodowe, określone w art. 56 § 2 krio. Sąd bada mianowicie, czy orzeczenie rozwodu nie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego oraz czy nie wpłynie niekorzystnie na dobro wspólnych małoletnich dzieci. Jak wskazał Sad Najwyższy w orzeczeniu z dnia 31 grudnia 1951 r., (sygn akt: C. 625/51) przy ocenie, czy dobro dziecka z małżeństwa nie stoi na przeszkodzie do orzeczenia rozwodu, należy brać pod uwagę stan istniejącego trwałego rozkładu, którego nie zmieni odmówienie orzeczenia rozwodu. W tym stanie rzeczy dobro dziecka nie sprzeciwi się rozwodowi, jeżeli środki na jego wychowanie są zapewnione i jeżeli kontakt dziecka z obojgiem rodziców nie będzie utrudniony.

Orzekając rozwód Sąd orzeka także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Jednakże na zgodne żądanie małżonków, Sąd zaniecha orzekania o winie. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.

Orzeczenie rozwodu skutkuje rozwiązaniem małżeństwa. Małżonkowie mogą powrócić do nazwiska noszonego przed ślubem. Każdy z byłych małżonków może zawrzeć również nowy związek małżeński. Rozwód znosi wspólność majątkową i uniemożliwia dziedziczenie po byłym współmałżonku.

Rozwód to często proces nieprzyjemny dla stron, budzący negatywne i smutne emocje. Warto skorzystać z pomocy fachowego pełnomocnika bowiem zdarza się, iż kontakt z drugą stroną procesu staje się wówczas łatwiejszy i konstruktywny. Pomoc zawodowego pełnomocnika z pewnością pomoże również zaoszczędzić stronie stresów związanych z (nierzadko pierwszą) wizytą w Sądzie. Zapraszamy do konsultacji w Naszej Kancelarii.