Frankowicze wygrywają w Sądach z bankami!

Od dawna trwa spór konsumentów z bankami, w związku z zawarciem umów kredytowych, zawierających klauzule waloryzacyjne. Przedmiotowe klauzule odwołują się do kursu danej waluty, określonej w tabeli kursowej banku. Zapisy umów frankowych zazwyczaj prowadzą do tego, iż raty kredytu są arbitralnie ustalane przez bank. Takie postanowienia są niedozwolone i w konsekwencji – większość kredytów indeksowanych lub denominowanych do CHF, udaje się skutecznie podważyć. Konsument może dążyć do unieważnienia umowy bądź dochodzić od banku zwrotu części spłaconych rat kredytu.

Od kilku lat trwa prawdziwa ofensywa przeciwko bankom. W Sądach toczy się, jak i zakończyło się już z wynikiem pozytywnym dla kredytobiorców – mnóstwo postępowań. Skierowane powództwa można liczyć w tysiącach, a każde kolejne pozytywne rozstrzygnięcie potwierdza, że warto walczyć o sprawiedliwy wyrok.

Poniżej kilka orzeczeń zapadłych na korzyść kredytobiorców:

– Sąd Apelacyjny w Białymstoku, I ACa 316/18, w wyroku z dnia 30 sierpnia 2018 r. – W rozpoznawanym przypadku przeliczanie kredytu oraz rat kredytu miało odbywać według tabeli kursowej powoda. Redagując tak postanowienia umowy, przyznał on sobie prawo do jednostronnego regulowania wysokości rat kredytu waloryzowanego kursem CHF poprzez wyznaczanie w tabelach kursowych kursu sprzedaży franka szwajcarskiego. Pozwana, jako konsument, na skutek zastosowanych przez Bank mechanizmów ustalania kursu kupna i sprzedaży CHF, pozostawiających Bankowi pełną swobodę, została też obciążona de facto ukrytą prowizją o niesprecyzowanej i zależnej jedynie od woli Banku wysokości. Powodowy Bank poprzez arbitralne wyznaczanie kursu waluty waloryzacji uzyskał zatem prawo do niczym nieskrępowanego decydowania o wysokości zadłużenia pozwanej  omawiane postanowienia umowne nie zawierają przejrzystego opisu mechanizmu waloryzacji, dzięki któremu pozwana mogłaby samodzielnie oszacować, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, wypływające z tych postanowień konsekwencje ekonomiczne. Postanowienia te są nietransparentne, nieprzejrzyste i trudne do zrozumienia, a poprzez możliwość dowolnego kształtowania przez powodowy (biegły sądowy z zakresu księgowości obliczył, że na datę wypowiedzenia umowy kredytu po 14 stronie pozwanej istniała nadpłata. Nadpłata ta występowała także w dacie wniesienia pozwu w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy prawidłowa jest ocena Sądu Okręgowego, iż wypowiedzenie umowy było bezskuteczne, tj. nie doprowadziło do rozwiązania umowy i możliwości postawienia kredytu w stan wymagalności w zakresie jego niespłaconej części. Przesłanki wypowiedzenia umowy nie zostały spełnione.

– Sąd Okręgowy w Warszawie, XXV C 695/17, wyrok z dnia 10.10.2018 r. – Sąd w orzeczeniu wskazał, iż (…) ustala, że umowa o kredyt hipoteczny numer zawarta 25 września 2008 roku pomiędzy K. P. (1) (obecnie S.) i H. S. oraz (…) Bank Spółką Akcyjną z siedzibą w W. Oddział  jest nieważna zasądza od (…) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz K. S. kwotę 24 599 zł (dwadzieścia cztery tysiące pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 23 sierpnia 2018 roku do dnia zapłat.
– Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, XVI C 1964/17, wyrok z dnia 17.08.2018 r. – Sąd wskazał w orzeczeniu, iż zasądza od strony pozwanej (…) Bank (…) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powodów A. L. (1) i A. L. (2)kwotę 61 866,33 zł (sześćdziesiąt jeden tysięcy osiemset sześćdziesiąt sześć złotych i trzydzieści trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty.
– Sąd Rejonowy dla Warszawy  Śródmieścia, VI C 1713/15, wyrok z dnia 29.04.2016 r.

– Sąd Okręgowy we Wrocławiu, I C 1293/13, wyrok z dnia 23.05.2016 r.

– Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia, XVIII C 4360/15, wyrok z dnia 27.09.2016 r.

Orzeczeń pozytywnych dla kredytobiorców wciąż przybywa. Określone postanowienie umowy, w tym postanowienie dotyczące klauzuli waloryzacyjnej – może zostać uznane za niedozwolone, w sytuacji gdy spełnione zostaną cztery warunki: umowa została zawarta z konsumentem, postanowienie umowy nie zostało uzgodnione indywidualnie, postanowienie kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, postanowienie sformułowane w sposób jednoznaczny nie dotyczy głównych świadczeń stron.

Osoby zainteresowane skierowaniem powództwa przeciwko bankowi, Kancelaria zaprasza na bezpłatne konsultacje, ewentualnie zachęcamy do przesłania umowy kredytu wraz z aneksami na adres: kancelaria@wites.eu.

The following two tabs change content below.
Joanna Orzoł-Pabich

Joanna Orzoł-Pabich

Radca prawny Joanna Orzoł-Pabich